دارچين

درختچه دارچین درختی است کوچک، همیشه سبز، به ارتفاع ۵ تا ۷ متر که از تمام قسمت های آن بویی مطبوع استشمام می‌شود. گلهای آن در فاصله ماههای بهمن تا اوایل فروردین ظاهر می‌شود. برگ این درخت سبز سیر و دارای گلهایی به رنگ سفید است.

دارچین اولین بار در سری‌لانکا یافت شد و بعد از آن، تمام دنیا این چاشنی را شناختند و برای طعم بهتر غذاها استفاده کردند.

یک قاشق چای خوری دارچین، حاوی 28 گرم کلسیم، 1 گرم آهن و بیشتر از 1 گرم فیبر و مقدار زیادی ویتامین های C و K و منگنز است.

همچنین مقدار 2/1 گرم کربوهیدرات دارد.

دارچین بومی سری‌لانکا و جنوب هند است و پوست درختچه آن کاربرد فراوانی به عنوان ادویه دارد.

خواص داروئی

دارچین رمز جوانی است و مصرف روزانه آن انسان را سلامت و جوان نگاه می‌دارد.

دارچین برای زیاد شدن و بازیافتن نیروی جنسی نیز بکار می‌رود کلیه را گرم می‌کند و ضعف کمر و پاها را از بین می‌برد و کم خونی را درمان می‌کند.

دارچین بهترین دارو برای دردهای عضلانی است و جدیدا در آمریکای شمالی و کانادا کرم هایی ببازار آمده که دارای دارچین است و برای رفع درد بکار می‌رود.

اثر مهم دیگر دارچین پائین آوردن تب می‌باشد و حتی امروزه دارچین را بصورت قرص و کپسول درآورده اندکه بعنوان تب بر، بکار می‌رود. شما می‌توانید به آسانی با نوشیدن یک فنجان چای دارچین تب را بسرعت پائین بیاورید. دارچین رگها را باز می‌کند و اثر خوبی در گردش خون درد.

دارچین خاصیت عجیب دیگری دارد و آن قوی کردن مصونیت بدن در مقابل امراض است و حتی می‌توان گفت که اثر پنی‌سیلین و پادزیست (آنتی بیوتیک) را به مقدر زیادی دارا است. اگر حس کردید که ضعیف شده اید و ممکن است مریض شوید چای دارچین را فراموش نکنید و حتی اگر سرما خورده اید یا ضعف شدید دارید چای دارچین بهترین دارو است.

یکی از دانشمندان انگلیسی در کتابی که قرن نهم تالیف نمود ادعا کرد که دارچین معده را تمیز و آرام و قوی می‌کند. بنابراین اگر ناراحتی معده دارید حتما از دارچین استفاده کنید دارچین با این همه خواص طعم بسیار خوبی دارد. حتی اگر چای معمولی می‌نوشید آنرا با یک قطعه پوست دارچین بهم بزنید که طعم آنرا بهتر کند.

Cinnamon (Cinnamomum verum, synonym C. zeylanicum) is a small evergreen tree belonging to the family Lauraceae, native to Southern India, Sri Lanka,^[1] or the spice obtained from the tree's bark. It is often confused with other similar species and the similar spices derived from them, such as Cassia and Cinnamomum burmannii, which are often called cinnamon too.

Cinnamon bark is widely used as a spice. It is principally employed in cookery as a condiment and flavoring material. It is used in the preparation of chocolate, especially in Mexico, which is the main importer of true cinnamon.^[19] It is also used in the preparation of some kinds of desserts, such as apple pie, donuts and cinnamon buns as well as spicy candies, tea, hot cocoa, and liqueurs. True cinnamon, rather than cassia, is more suitable for use in sweet dishes. In the Middle East, it is often used in savory dishes of chicken and lamb. In the United States, cinnamon and sugar are often used to flavor cereals, bread-based dishes, and fruits, especially apples; a cinnamon-sugar mixture is even sold separately for such purposes. Cinnamon can also be used in pickling. Cinnamon bark is one of the few spices that can be consumed directly. Cinnamon powder has long been an important spice in Persian cuisine, used in a variety of thick soups, drinks, and sweets. It is often mixed with rosewater or other spices to make a cinnamon-based curry powder for stews or just sprinkled on sweet treats .